The Celophane Flower - In Their Best Album So Far


The Celophane Flower - In Their Best Album So Far Het is het lot van elke tegenbeweging. De gang der geschiedenis ook, zoals Hegel ons geleerd heeft. These, antithese en synthese. Al zijn we de volkomen zelfontplooiing, die het uiteindelijk gevolg van deze ontwikkeling volgens Hegel zou moeten zijn, voorlopig nog niet op het spoor. Wat eerst fris was en tegendraads noemde zich altcountry. Nu is het vaak, hoe mooi ook, voorspelbaar en voorzichtig. Enige moed kun je de Zweedse mannen van The Celophane Flower dan ook niet ontzeggen. Hun nieuwe album, dat de opvolger is van To Good To Be Famous uit 2002 bevat welhaast symfonische country Ďní pop. De knipoog in deze titel wordt volkomen geŽvenaard door de knipoog in In Their Best Album Ever. Terwijl tegelijkertijd mag worden vastgesteld dat er onder de scherts wellicht een grotere kern van waarheid schuilt dan men aanvankelijk denkt. Wie deze Zweden om een boodschap stuurt dient enig geduld te betrachten, want haast hebben ze nooit. Het kwartet, bijgestaan door negen gastmuzikanten, klinkt op dit album als Tindersticks die eindelijk het levensgeluk hebben mogen smaken en meteen Phil Spector hebben uitgenodigd om dit muzikaal vorm te geven, terwijl ze ondertussen naar The Moody Blues luisteren. Alles klinkt groots en vol, maar nergens is er sprake van misplaatste dramatiek of als emotie verpakte bombast. Kennelijk doet ook hier het eerder genoemde relativeringsvermogen, dat ook in de fakebiografieŽn van de heren zoals we die in het cdboekje aantreffen kan worden gelezen, haar werk. Tegelijkertijd neemt The Celophane Flower haar muziek buitengewoon serieus, zoveel spreekt wel uit de verzorgde voordracht. Wanneer deze vier Zweden ook compositorisch in topvorm hadden verkeerd was hier sprake geweest van een album waarvoor men de daken opgaat om her en der te schreeuwen. Nu leunen we in de voordeur en zien de late avondzon de straat met zachte tinten geel en groen kleuren en vertellen we het de buurman en de buurvrouw. Zie ook de prijsvraag rondom dit album elders op Hanx. (Wim Boluijt)